Op zaterdag 17 maart stonden zeker 60 Roerstokkers redelijk vroeg op, zich verheugend om die dag weer op excursie te gaan met gelijkgestemden. De tocht zou naar Arcen voeren. Om tien voor tien vertrok de comfortabele bus vanuit de Generaal de Kockstraat richting Oirschot, waar Gerard de Kroon werd opgepikt, toen naar Best voor twee nieuwe excursiegangers om tenslotte in Eindhoven een heel stelletje tegelijk op te pikken. Het beloofde een rustige tocht te worden, er werd pas om tien uur geroepen: "Is er ook bier?" Het cryptische antwoord van Paul L. houdt de spanning erin. ("Ik heb al voor bier gezorgd!" Ja, er reed net een enorme vrachtauto van Oranjeboom voor ons.) Maar dan ineens een angstig stemmetje van Hans G.: "Ik zit wel bij de nooduitgang, maar daar pas ik noooooit doorheen!", denkend dat daarmee een piep klein raampje bedoeld werd. Ook Hans konden wij geruststellen. Onze "excursionaris" Paul nam het woord en vertelde ons in het kort wat ons te wachten stond.

Aangekomen bij de brouwerij in Arcen werden wij gastvrij onthaald met koffie en een ruime keuze aan vlaaien. De oprichter van onze club, Steef van der Meyden, en oud-brouwmeester Toon van de Reek heetten ons welkom en vertelden ons dat reeds bij de lunch al een heerlijke Meibock geproefd kon worden. Daarvoor kregen wij een zeer interessante uiteenzetting door Jan van de Kerkhof over het marktaandeel van Interbrew over de wereld. De Arcense Bierbouwerij behoort namelijk tot het Interbrew concern. Hij vertelde ook van de verdwenen bieren zoals Oud Limburgs, een van de eerste amberbieren in Nederland, en Altforster Alt. Van dit laatste bier werd op gegeven moment nog maar 13000 hectoliter per jaar gebrouwen, daarom haalde men het uit de roulatie.

Proeverij

Na voedzame broodjes kwamen, jawel, vijf verschillende kannen bier na elkaar op tafel, ter degustatie. De restjes konden wij in de kan teruggieten, heb je ooit zoiets absurds gehoord???? Wij begonnen met een Hertog Jan pils, toen kwam er een Lieve. Dit bier werd ontwikkeld als tegenhanger van de Palm. Alle vijf bieren waren nog jong, nog niet gerijpt. Een blik op het gezicht van Antoinette bood mij zicht op gefronste wenkbrauwen. Nee, dit was het niet...... Daarna kwam men met een dubbel aanzetten, vroeger heete het Magnus. Weer keek ik sluiks naar Antoinette: en, o wat is zij streng, weer niet in de prijzen! De tripel die daarop volgde werd met meer enthousiasme begroet. En tot slot serveerde men de Grand Prestige, het zwaarste bier, 11%. Het wordt lekkerder als men het een paar jaar op vat laat liggen, b.v. een overgenomen Jack Daniels vat, waarover de brouwerij beschikte......

Rondleiding

De proeverij ten einde, begaf de helft van het gezelschap zich naar de bus om naar de IJsvogel te gaan, de andere helft kreeg een rondleiding door de brouwerij. Daarna werden deze rollen omgedraaid. De IJsvogel is een dochteronderneming van de brouwerij Arcen. Hoe is dat zo gekomen? De meesterbrouwer vertelde een interessant verhaal over het ontstaan van stokerij "de IJsvogel". De brouwerij moest op een gegeven moment buitensporig veel rioolrechten betalen voor het lozen van mislukt bier. Totdat iemand op het idee kwam, de alcohol uit dat bier te halen, dat te verrijken met een smaakstof en te destilleren. Op zoek naar een goede locatie voor die stokerij stuitte men op een oude watermolen, die voorheen dienst deed als graanmolen. Het raderwerk werd geheel hersteld en er wordt nu weer graan voor veevoeders gemalen. Maar... in de overige ruimtes van de molen zie je "apothekers" flessen met opschriften zoals zoethout, aspergeschillen, sinaasappel en laurier staan, steeds gevuld met licht- tot donkerbruin vocht, de basis van een heerlijke borrel. Het versmade bier werd omgezet in moutwijn, gemengd met een natuurlijke smaakstof en gedestilleerd. Nadat beide groepen de twee programmapunten hadden afgewerkt, werd het toch echt wel tijd om een biertje te proeven!!!

Nog meer proeven!

Wij togen gezamenlijk naar de proeverij aan de overkant van de weg. Dit restaurant verkeerde nog in postnatale toestand: de navelstreng met de moeder was nog niet doorgeknipt! Duidelijk zichtbaar liep die hoog boven de weg van moeder brouwerij naar kindje restaurant, om het nog steeds van levenskracht te voorzien. Aldaar proefden wij de heerlijkste Grand Prestiges, Lieves, Elfde Gebod, en ga zo maar door, vergezeld door voortreffelijk roggebrood, leverworst en kaas, na een kop goulashsoep. Tegen deze tijd waren de kleren van Frits Haen weer droog... (de vrouw van Peter J. weet nergens van, maar alom is haar fascinatie voor waterslangen met spuitmond bekend....)

Het moment van afscheid nemen brak aan. Groot was onze verbazing toen Steef enkel "Sorry, sorry" mompelde! Hoezo, sorry? Voor het gigantisch uit de hand lopen van het aantal leden van de door hem opgerichte club? Kom nou!! Tijdens de busreis naar huis heerste er een serene rust, er werden zelfs verhaaltjes voor het slapengaan voorgelezen! Zou het misschien Hans zijn geweest die riep: "Ik wil horen over het wanhopige hoertje! Ik wil pittige scenes!" Of het een geslaagde dag was geweest? Als er aanstaande zaterdag weer een excursie wordt georganiseerd, staan er weer 60 mensen klaar om mee te gaan!!!!!

Jeannette van der Aa