EEN HALF GESLAAGD UITJE

Hans, maak jij het verslag, vroeg Ollie B. Lem op een toon à la Ollie B. Bommel die geen tegenspraak duldde op 29 april toen wij met een Belgische omnibus op weg waren voor excursie naar de Maasland Brouwerij in Oss en Bavaria in Lieshout. Om op tijd te zijn was ik al de dag ervoor met mijn Camper naar mijn geliefd Hilvarenbeek getogen en heb overnacht op het parkeerterrein van de Winkel van de Boerenbond aldaar. Vooraf een vorkje geprikt en enige cafés bezocht w.o. die van Hotel Brabant. Hier zwaait nog steeds de ruim 80-jarige lieve kleine Mevrouw Kerkhoffs de scepter en de biljart keu waarmede zij in competitie verband alle kerels onder het groene laken stoot. Wel politie aan de deur van de camper gehad omdat ik mijn licht had laten branden, maar toen zij mij in pyjama met honkbalknuppel in de hand zagen zijn ze gillend weggelopen. Met een bus vol waaronder 2 dames te weten Francien Reichwijn en Thea of is het Theo, de wederhelft van onze kaashandelaar René van Zitteren als eerste op weg naar de Maasland Brouwerij, de enige brouwerij waar nog leven in zit van de 5 die er ooit in Oss waren.

De Maasland Brouwerij
Ontvangen door een enthousiaste Frans Schamps die vertelde dat zij eind 1980 waren gestart, hij er in 1990 is binnengewandeld om vervolgens nooit meer weg te gaan.
Hij brouwt een zeer goede Tripel d'n Schele Os die 70 tot 80% van zijn omzet uitmaakt en de op een na best verkochte, in Nederland gebrouwen, tripel is, na die van La Trappe maar voor die van Hertog Jan. Verder met wat export naar Frankrijk, Engeland en Denemarken. Het assortiment is inmiddels wat uitgebreid met een Blond, Bos en Zomerbier zijnde doordrinkbieren zonder gist in de fles en alles wordt gebotteld door de Lindeboom in Neer. Ik vond de Tripel een mooie rinse geur hebben met een fijne smaak en een zacht nabittertje. Ja, die Frans kan er wat van.
Hij werkt hoofdzakelijk met vrijwilligers en is zelf de enige bezoldigde. Verder beschikken zij over een vernuftige verrijdbare kleine proefbrouwerij waarmede op feesten en partijen luister wordt bij gezet. Verder zit bij de brouwerij, die wat verscholen ligt op een industrieterrein, het Brouwerij Artikelen Museum en een proeflokaal. De eerste interessant en rommelig maar erg leuk en de tweede rommelig en knus alwaar na afloop ruim getapt werd van het Osse gerstenat en de stemming zienderhoren steeg.
Ik had bij mij de oude tekeningen uit de Engelse Serie Making the Art of Guiness en de reisleider ging grootmoedig akkoord dat ik hiervan een setje als dank voor het aangenaam verpozen zal opsturen aan Frans Schamps die na het inzien daarover zeer enthousiast was.
By the way, ik heb met Huub Soemers en Gerrie Hage afgesproken deze set ook mee te nemen naar een clubavond om die aan Bestuur en leden te laten zien en te vragen of zij wellicht ook interesse in deze kostelijke tekeningen hebben. Ik kan er dan voor zorgen dat deze professioneel tegen een prix d'amis in kleur worden gereproduceerd. U hoort daar nog verder van.

De Bavaria Brouwerij
Vervolgens de bus in waar ons de broodjes en appels van Ollie weer om de oren vlogen en op weg naar de 2e helft van de excursie de Mouterij van Bavaria in Lieshout. Daar hadden de Roerstokkers wel zin in want dat voegde wellicht ontbrekende kennis toe en zo´n kanjer van een mouterij in bedrijf zie je niet elke dag Aldaar in het uitgestorven complex na wat heen en weer rijden en zoeken werden wij op deze Koninginnedag ontvangen door twee niet door kennis gehinderde gemantelpakte tutjes in Bavaria kleuren die overal op het enorme complex waar verder geen hond te zien was tegen gesloten deuren opliepen.
Qua beveiliging leek het Cape Carnaveral wel, fotograferen was ter voorkoming van bedrijfsspionage verboden en ook de meeste ruimten waren verboden te betreden en gewerkt werd er ook niet. In een smal gangetje gewacht en opgedeeld in ploegen om daarna door een raampje te mogen turen en de tijd gedood met het vertellen van een paar moppen. Carel van Bladel moest zo lachen dat hij zich aan de leuning moest vasthouden anders hadden wij nog malheur gehad ook. Uiteindelijk stonden wij helemaal boven in een soort van raket voor een raam met uitzicht op het interieur te turen waarin een hoop gerst die al of gemout was of nog gemout moest worden maar daar hadden de mantelpakjes geen sjoege van. En dat was het einde van de mouterij excursie. Vervolgens met het speelgoed treintje in de stromende regen naar het ontvangst lokaal in het Centrum van Lieshout geloodst voor een feestelijk biertje. Het was een droevig gebeuren en zijn geloof ik ook nog een paar keer de verkeerde kant opgereden maar door dat de ramen zo beslagen waren en ik zo moest huilen van teleurstelling zag ik een en ander wat wazig. Ik word de laatste tijd wat kort van geheugen dus steek ik voor de juistheid van deze fase van verslaggeving mijn hand niet in het vuur.
In het centrum van Lieshout, town of all places, staat een fraai wit Herenhuis welke tot ontvangst ruimte is omgebouwd met binnen allemaal portretten van de Swinkeltjes. Mijnheer Frans, Mijnheer Sjaak, Mijnheer Gijs, Mijnheer Charles, Mijnheer Pierre, Mijnheer Kees, Mijnheer Willem, Mijnheer Sjors en dan vergeet ik er geloof nog een heel stel hier en daar afgewisseld door een dame keken daar neer op een stel dansende meisjes pubers die aldaar met veel elektronische decibellen les kregen van twee grotere pubers in het op de maat en in Engelse taal omhoog en uitgooien van benen en armen en uitdagend leren wiebelen met kont en buik. Het was de bedoeling dat dit buiten zou gebeuren op het feestelijke gepavoiseerde pleintje naast deze lokaliteit.
Maar nogmaals, het was gaan regenen (een unicum op Koninginnedag) en dan wijk je uit naar de ontvangst ruimte van Bavaria en heb je niets te maken met een gemaakte afspraak voor bezoek van de Roerstok.
Dus staande buiten onder gemopper een paar biertjes hoofdzakelijk van La Trappe gedronken. Dat vergoedde in ieder geval nog wat van deze genante vertoning want je kon daarvan zoveel krijgen als je maar hebben wou. Maar in zo´n verprutste ambiance smaakt bier anders dan anders en het feit dat onze konigin (dat heb ik bewust fout geschreven) zogenaamd jarig was maar dat is zij in feite niet, deed daar voor ons niets aan af. Tot slot met het hobbeltreintje in die vrolijke Bavaria kleurtjes en met dat grappige schoorsteentje op het locomotiefje retour naar de bus waarin we weer door Ollie met kilo's appels werden dood gegooid. Het kon niet op die dag.
Ik geloof tot slot te moeten adviseren geen excursies meer op Koninginnedag te organiseren, want er schijnt op die dag ook in Brabant niet gewerkt te worden.
Die avond heb ik met gemengde gevoelens over deze trip maar toch moe weer in mijn eigen bed geslapen. En laten wij eerlijk zijn: ook dit was weer een ervaring en achteraf toch weer een om nooit te vergeten met tot slot mijn advies aan Ollie om de moed niet op te geven.
Roestokkers tot ziens.

Hans Geusebroek