Het etiket van dit bier verklapt het volgende: Hertog Jan Dubbel is een bier van hoge gisting dat ongefilterd op de fles wordt afgevuld. Een fijn aroma en een prettig volle afdronk geven dit bier een bijzondere charme. Gebrouwen uit gebrande gerstemout, natuurhop, biergist en zuiver bronwater. Schenk het bier op keldertemperatuur ( 10 – 14 ℃. ). Mits koel en donker opgeslagen is dit bier onbeperkt houdbaar.
HERTOG JAN DUBBEL Bier cat. S – 7 % vol. Alc. Statiegeld 25 ct.
Nu zul je zeggen. Tja het standaard commerciële verhaal. We hebben een viertal flessen van dit bier, de etiketten zijn qua tekst gelijk. Echter de vermelde datum: dat is een ander verhaal. Namelijk: 1987, 1991, 1988 en 1990. Dat is even geleden toch? Mooi om te kijken of er het één en ander waar is van het op het etiket vermelde. Omdat de flessen door Wilfred Bouw op de kop zijn getikt en niet vanaf de vermelde datum in zijn bezit zijn, is even de vraag of de flessen op een juiste wijze bewaard zijn. Namelijk koel en donker. De tweede vraag die op komt, onbeperkt houdbaar? Tja, het is geen geuze! Dus wat is hier van waar? Samen met Wilfred en anderen hebben we de bieren geproefd in de volgorde, 1987, 1991, 1988 en 1990.
Wilfred heeft de volgende smaak notities gemaakt van het geproefde bier: 1987: voor mij de beste van de reeks. Neus redelijk, wat donker bruin brood en karamel. In de smaak veel rozijn en uiteraard de portificatie. Alcohol gemeten 8.2%! 1991: totaal anders in geur en smaak t.o.v. de voorganger. Geeft wat minder in de geur (vlakker). In de smaak port, rozijnen en een klein zuurtje. Smaken vervliegen wat sneller 1988: qua neus neigt deze naar de 1987, maar de smaak vervliegt wat sneller, net als de 1991. Lijkt meer bitter te zijn en (in eerste instantie) geen zuurtje te hebben. 1990: voor mij de minste van de reeks. Is het vlakst in geur en qua smaak echt niet lekker. Moeilijk te omschrijven, maar zwaar geoxideerd…. Veel nat karton. Helaas heb ik de aantekeningen van mijzelf iets te voortvarend opgeruimd….
Wat mij nog bijstaat is dat de kleur van de vier bieren gelijk leek te zijn. En dat de smaken snel verdwenen. Het jaartal 1990 vond ik persoonlijk gewoon vies. De geur, evenals de smaak, waren niet goed. Ik heb het doorgeslikt. Er was geen spuugbakje in de buurt. Vandaar. Maar had het bier liever niet doorgeslikt.
Het antwoord op de vraag, is het bier inderdaad onbeperkt houdbaar? Ja en nee. Het is drinkbaar en heeft smaak. Ja. Maar of het bier ook de beoogde smaak heeft van weleer? Denk het niet. Zo wie zo zijn de smaken per jaargang echt anders, dus nee. Kort door de bocht, denk dat de claim dat het bier onbeperkt houdbaar is, niet houdbaar is. Het is geen bier geworden wat je bij oude quadrupel wel eens hebt, dat de port- en rozijnensmaak naar boven komt door de oxidatie, vermoed ik. En dan ook nog best drinkbaar is. Bij deze bieren was het leuk om te kijken wat het allemaal doet qua smaak. Of ik een dubbel zo lang zou bewaren? Nee. Dit draagt niet bij aan de smaakbelevenis welke bij een voor mij lekker bier hoort.
Door: Titus Spee 
